Naam:
Mireille van Yperen

Opleiding:
Grafisch Lyceum Rotterdam

Werkervaring:
Vanaf 1995 tot 2003 bij verschillende reclamebureaus en drukkerijen gewerkt. 19 november 2003 DTP-hulp.nl opgericht.

En de rest:
De kreet ‘Ik creëer‘ weerspiegelt mijn leven. Al vanaf een hele jonge leeftijd, zat ik hele middagen te tekenen. Later kwam daar ook schrijven bij. Van elke vakantie die we hadden, schreef ik een uitgebreid verslag. Ook schreef ik, zoals misschien de meeste meisjes deden, dagboeken vol over mijn dagelijkse dingetjes. Het schrijven voor publiek begon pas vele jaren later. Het bloggen was nieuw maar ik pakte het met beide handen aan. Het was een tijd waarin ik monddood was gemaakt. Ik mocht geen mening hebben. Ik mocht niets zeggen. Het gevoel van monddood gemaakt te zijn zorgde voor een innerlijke opstand en ik begon te schrijven. Niet direct op de man af, maar elke blog met een indirecte boodschap waarvan diegene wist dat ie voor hem of haar bedoeld was.

De positieve reacties stroomden binnen. Ik kreeg meer zelfvertrouwen en begon verder te kijken dan alleen mijn blogs. Ik was altijd al gek geweest op kinderboeken. Voor mijn kinderen kocht ik het ene na het andere voorleesboek. Ik weet niet wie er meer genoot, zij of ik. Uiteindelijk zorgde een reis naar Australie er voor, waar ik overigens ook een reisverslag van had geschreven want sommige dingen veranderen nooit, dat ik aan mijn eerste kinderboek durfde te beginnen. En zo is Charly ontstaan. Charly, het spinnetje wat verveeld op de bank hangt en gaat backpacken in Europa.

Omdat mijn andere passie, naast schrijven, illustreren is, heb ik dat ook weer opgepakt. Mijn handen waren roestig maar het oude spreekwoord, oefening baart kunst, klopte als een bus. Drie jaar heb ik over Charly gedaan. Drie jaar herschrijven en opnieuw schetsen, technieken uitproberen, cursussen volgen en vooral door blijven gaan.

Ik koos uiteindelijk voor zelf publiceren. De keuze hiervoor was voor mij duidelijk, ik had geen geld om te investeren in drukwerk en ik wilde niet gaan leuren bij uitgevers. Dus het werd online publiceren bij Amazon. Uiteindelijk was het moment daar. Amazon stuurde mij mijn auteurskopies. Ineens hield ik mijn eigen geschreven, geillustreerde, vormgegeven en gepubliceerde boek in mijn handen. 

Natuurlijk is het geen Harry Potter of rupsje nooitgenoeg maar het is mijn boek en ik weet hoeveel bloed, zweet en tranen in het proces is gaan zitten. Tot aan de laatste snik. Mijn eerste kinderboek. Wacht even? Eerste? Als er een eerste is dan komt er ook een tweede. Na het gevoel van victorie van mijn eerste kinderboek, begon het alweer te kriebelen voor een tweede kinderboek. Ralphje het slapeloze kalfje wordt hopelijk ook snel gelanceerd. Komt er dan nog een derde boek? Ik vrees dat ik besmet ben geraakt met het ongeneeslijke kinderboekenvirus. Hier komen nog heel wat kinderboeken te staan op mijn naam!